Ondertussen is het al weer 4 januari. De vakantie gaat erg snel en we kunnen al bijna weer aftellen. De afgelopen dagen weer veel gedaan. Op oudejaarsdag kwamen we in Honduras aan. Een heel klein dorpje genaamd Copan. In eerste instantie hadden we niet het idee dat hier nou echt Oud en Nieuw gevierd zou worden. We zijn eerst met een groep heerlijk gaan eten en John heeft al zijn smaakpapillen aan het werk gezet met een mega filet mignon. Ik kreeg een soort spies met kip, volgens mij was die niet voor 1 persoon, maar bijna voor de hele tafel. Maar in ieder geval heerlijk....Daarna zijn we beland in een kroeg door 2 Belgen opgezet. Onderweg er naar toe bleek dat er om 12 uur veel vuurwerk zou knallen en konden we met wat anderen zo een grote megaklapper rol kopen. In de kroeg was het supergezellig en om 12 uur hebben we de straten van Copan opgeschrikt met die megarol.
De volgende dag zijn we op ons gemak naar de ruines van Copan gewandeld om door een paar uur door "die hopen stenen" te wandelen. In de namiddag zijn we met een aantal mensen naar een weeshuis in de buurt gegaan. We hadden geld ingezameld en daar spullen voor gekocht zoals rijst, pampers, poedermelk etc. Of ik echt een goed gevoel had, ben ik nog niet uit. De eigenaresse had onlangs 1500 dollar gekregen voor het bouwen van een watertank van een Nederlandse dame. Van dat geld was pas 2 dagen geleden een groot gat in de grond gebouwd en dat was pas gedaan nadat ze wist dat wij zouden komen. Het werd niet duidelijk wanneer ze het af zouden maken en ik kan me niet voorstellen dat dit al 1500 dollar kostte. In ieder geval wel even lekker met die kinderen gespeeld. Ze waren duidelijk op onze komst gekleed, maar ik zag nog wel veel viezigheid. Ik zal in Nederland toch contact opnemen met die vrouw om in ieder geval niet nog meer geld te sturen, maar eerst bewijzen te vragen voor de kosten. Maar dat terzijde.
Op John zijn verjaardag zijn we naar Rio Dulce vertrokken en hebben we Livingston bezocht, een van de plaatsen waar de slaven uit Afrika heen werden vervoerd. Het is apart om te zien hoe er daar nog een Afrikaanse bevolking woont met een heel ander uiterlijk dan de andere mensen in Quatamala.
In Rio Dulce hebben we een nacht in de jungle geslapen in kleine houten hutjes. Een lekker relaxed dagje bij een zwembadje doorgebracht.
Gisteren zijn we naar Flores doorgereisd, waar we nu nog zitten. Vanochtend om 6.00 u vertrokken naar Tikal, een van de grootste vindplaatsen van de Mayacultuur. Een supergroot complex met allerlei piramides, gebouwen en heilige plaatsen van de Maya. Wederom schitterend en veel fotoçs gemaakt.
Vanaf nu geen grote culturele excursies. Morgen gaan we naar Belize voor 2 dagen relaxen en dan door naar PLaya del Carmen voor nog 2 dagen de toerist uithangen aan het strand of zwembad.
We horen van diverse kanten dat het in Nederland lekker fris is. Hier is het om en nabij de 30 graden, hihi.......
Tot snel
Dikke knuffel van John en Lijn
zondag 4 januari 2009
woensdag 31 december 2008
Het is me gelukt!!!
Vandaag oudejaarsdag en ik voel me trots. Gisteren hebben John en ik de Pacaya vulkaan beklommen. Het was loodzwaar en zo nu en dan dacht ik echt dat ik het niet zou redden, maar uiteindelijk ben ik tot boven gekomen, waar je de lava ziet stromen. Een machtig gezicht, en de klim er naar toe meer dan waard. WAUW
De reis is fantastisch. We zitten nu in Quatamala en reizen vandaag door naar Honduras naar Copan. We hebben al zoveel gedaan dat ik al niet meer precies weet wat en wanneer we hebben gedaan. We maken veel foto´s die we als we terug zijn aan iedereen zullen laten zien.
We hebben hier op marktjes gelopen tussen diverse stammen. Allemaal mooi gekleed in fel gekleurde doeken, lieve kindjes die ons allemaal koopwaar aansmeren, met snotneuzen en treurige oogjes kijken ze ons aan, en ja wie kan daar nou tegen?? Dus je raadt het al, de rugzakken barsten bijna uit hun voegen met alle souvenirs en cadeautjes.
Volgens mijn berekening zit iedereen thuis nu met een oliebol of appelflap in de hand te wachten tot het 12 uur is. Het is hier nu 14.00 uur en we liggen lekker even bij een zwembad voor een paar uurtjes voordat we weer verder gaan met de bus.
We kunnen helaas niemand bellen, want John zijn mobiel is kapot. Dus van hieruit wensen we iedereen een supergoed 2009!!
Dikke knuffel
John en Marjolijn
De reis is fantastisch. We zitten nu in Quatamala en reizen vandaag door naar Honduras naar Copan. We hebben al zoveel gedaan dat ik al niet meer precies weet wat en wanneer we hebben gedaan. We maken veel foto´s die we als we terug zijn aan iedereen zullen laten zien.
We hebben hier op marktjes gelopen tussen diverse stammen. Allemaal mooi gekleed in fel gekleurde doeken, lieve kindjes die ons allemaal koopwaar aansmeren, met snotneuzen en treurige oogjes kijken ze ons aan, en ja wie kan daar nou tegen?? Dus je raadt het al, de rugzakken barsten bijna uit hun voegen met alle souvenirs en cadeautjes.
Volgens mijn berekening zit iedereen thuis nu met een oliebol of appelflap in de hand te wachten tot het 12 uur is. Het is hier nu 14.00 uur en we liggen lekker even bij een zwembad voor een paar uurtjes voordat we weer verder gaan met de bus.
We kunnen helaas niemand bellen, want John zijn mobiel is kapot. Dus van hieruit wensen we iedereen een supergoed 2009!!
Dikke knuffel
John en Marjolijn
vrijdag 26 december 2008
Feliz Navidad
Feliz Navidad vanuit San Cristobal de la Casas!
Ondertussen zijn we al weer een week op weg en hebben we al zo veel gezien, dat het lijkt of we al weken onderweg zijn. We zitten nu in San Cristobal de la Casas, een fantastisch leuk dorpje, met veel kunstnijverheidsmarktjes met veel leuke hebbedingetjes. San Cristobal ligt op ruim 2100 m en dat merk ik wel. De eerste dag dat we hier aankwamen voelde ik me niet zo lekker, ademhalen deed zeer, maar gelukkig gaat dat steeds beter.
Ondertussen zijn we naar Palenque geweest, wederom een Mayacomplex. Deze vonden we mooier dan de eerste omdat de ligging mooier was ( deze was midden in de jungle) en de gebouwen waren beter in tact. Ook hier zie je weer zo'n piramide met daarom heen allerlei bijgebouwen. Het is erg indrukwekkend om te horen welke filosofieen er allemaal achter schuil gaan en welke ideeen er allemaal aan te grondslag liggen. Palenque bestaat waarschijnlijk uit meer dan 1453 gebouwen en ze hebben er veel nog niet gevonden en/of uitgegraven. De gebouwen die nu nog onder de jungle liggen mogen ook niet meer gerestaureerd worden. De mexicaanse regering heeft besloten dat het bos en de dieren nu belangrijker zijn, dus er mag niet meer gekapt worden. OP zich wel een goed plan, want er is al zat te zien en nu blijven er nog wat mysteries over. Na Palenque zijn we nog 2 watervallen gaan bekijken. In eerste instantie was het niet zeker of we wel konden, want het is hier nogal onrustig. Er worden op die route veel bussen overvallen door Zapatisten. Zij nemen je geld en je spullen af, en laten je dan wel verder gaan, maar toch....
In ieder geval waren de watervallen erg mooi, met name de tweede: Aqua Azul. Deze deed zijn naam eer aan, want het water was schitterend van kleur. John is nog gaan zwemmen en ik heb me bezig gehouden met de lokale kindertjes en ze kerstliedjes geleerd.
Met de kerstdagen zijn we in san cristobal, de uitvalsbasis voor een bezoek aan de tzotzilstammen. Vandaag zijn we naar 2 dorpen geweest. In het eerste dorp was toevallig een ceremonie aan de gang. De leiders van de stam worden voor 1 jaar gekozen en na dat jaar worden weer andere gekozen. Tijdens dat jaar wonen zij niet bij hun familie in de bergen maar centraal. de leider krijgt geen geld ervoor maar moet wel van alles betalen om de vele rituelen in ere te houden. Bijvoorbeeld wekelijks vuurwerk ( met echt enorme knallers). Sommige leiders verbruiken dat ene jaar hun spaargeld van 17 jaar lang. Daarna keren ze terug naar hun eigen dorp en leven dan met de hoogst mogelijke eer. In ieder geval wij waren er dus op het moment dat er gewisseld werd van leider. Van deze ceremonie mogen absoluut geen foto's worden gemaakt, want zij beweren dat de ziel dan uit hun wordt gehaald. We zagen een toerist die toch een foto maakte en die werd letterlijk aangevallen door een aantal mensen en werd gedwongen de foto's te deleten. Wel jammer, want het was wel een mooi gezicht wat er allemaal gebeurde, dat had ik graag terug willen zien.
Morgen vroeg vertrekken we naar Quatamala. We hoorden vandaag dat het nogal onrustig is in Quatamala en dat er veel leger op straat is. er komt mogelijk een staatsgreep, maar ik hoop dat ze dat nog even een dag of 10 uitstellen tot wij het land weer verlaten. Ik heb geen of we snel weer kunnen internetten, want Quatamala is een stuk minder ontwikkeld.
In ieder geval wensen we iedereen fijne feestdagen en voor iedereen een voorspoedig 2009.
John en Lijn
Ondertussen zijn we al weer een week op weg en hebben we al zo veel gezien, dat het lijkt of we al weken onderweg zijn. We zitten nu in San Cristobal de la Casas, een fantastisch leuk dorpje, met veel kunstnijverheidsmarktjes met veel leuke hebbedingetjes. San Cristobal ligt op ruim 2100 m en dat merk ik wel. De eerste dag dat we hier aankwamen voelde ik me niet zo lekker, ademhalen deed zeer, maar gelukkig gaat dat steeds beter.
Ondertussen zijn we naar Palenque geweest, wederom een Mayacomplex. Deze vonden we mooier dan de eerste omdat de ligging mooier was ( deze was midden in de jungle) en de gebouwen waren beter in tact. Ook hier zie je weer zo'n piramide met daarom heen allerlei bijgebouwen. Het is erg indrukwekkend om te horen welke filosofieen er allemaal achter schuil gaan en welke ideeen er allemaal aan te grondslag liggen. Palenque bestaat waarschijnlijk uit meer dan 1453 gebouwen en ze hebben er veel nog niet gevonden en/of uitgegraven. De gebouwen die nu nog onder de jungle liggen mogen ook niet meer gerestaureerd worden. De mexicaanse regering heeft besloten dat het bos en de dieren nu belangrijker zijn, dus er mag niet meer gekapt worden. OP zich wel een goed plan, want er is al zat te zien en nu blijven er nog wat mysteries over. Na Palenque zijn we nog 2 watervallen gaan bekijken. In eerste instantie was het niet zeker of we wel konden, want het is hier nogal onrustig. Er worden op die route veel bussen overvallen door Zapatisten. Zij nemen je geld en je spullen af, en laten je dan wel verder gaan, maar toch....
In ieder geval waren de watervallen erg mooi, met name de tweede: Aqua Azul. Deze deed zijn naam eer aan, want het water was schitterend van kleur. John is nog gaan zwemmen en ik heb me bezig gehouden met de lokale kindertjes en ze kerstliedjes geleerd.
Met de kerstdagen zijn we in san cristobal, de uitvalsbasis voor een bezoek aan de tzotzilstammen. Vandaag zijn we naar 2 dorpen geweest. In het eerste dorp was toevallig een ceremonie aan de gang. De leiders van de stam worden voor 1 jaar gekozen en na dat jaar worden weer andere gekozen. Tijdens dat jaar wonen zij niet bij hun familie in de bergen maar centraal. de leider krijgt geen geld ervoor maar moet wel van alles betalen om de vele rituelen in ere te houden. Bijvoorbeeld wekelijks vuurwerk ( met echt enorme knallers). Sommige leiders verbruiken dat ene jaar hun spaargeld van 17 jaar lang. Daarna keren ze terug naar hun eigen dorp en leven dan met de hoogst mogelijke eer. In ieder geval wij waren er dus op het moment dat er gewisseld werd van leider. Van deze ceremonie mogen absoluut geen foto's worden gemaakt, want zij beweren dat de ziel dan uit hun wordt gehaald. We zagen een toerist die toch een foto maakte en die werd letterlijk aangevallen door een aantal mensen en werd gedwongen de foto's te deleten. Wel jammer, want het was wel een mooi gezicht wat er allemaal gebeurde, dat had ik graag terug willen zien.
Morgen vroeg vertrekken we naar Quatamala. We hoorden vandaag dat het nogal onrustig is in Quatamala en dat er veel leger op straat is. er komt mogelijk een staatsgreep, maar ik hoop dat ze dat nog even een dag of 10 uitstellen tot wij het land weer verlaten. Ik heb geen of we snel weer kunnen internetten, want Quatamala is een stuk minder ontwikkeld.
In ieder geval wensen we iedereen fijne feestdagen en voor iedereen een voorspoedig 2009.
John en Lijn
De eerste dagen
Hier ons eerste bericht vanuit Mexico. De reis verliep voorspoedig. Het wachten in Atlanta was wel wat saai, was erg weinig te doen. We hadden ons wel wat meer voorgesteld van een luchthaven in Amerika.
De eerste dag sliepen we in Vallodolid, een klein dorpje met weinig te doen. Het was ook meer de startplaats om van hieruit door te reizen naar Chichen Itza, een van de vindplaatsen van de Mayacultuur. Het grootste gebouw was een soort piramide. Verbazend goed in tact gebleven. Er zit veel symboliek in zo'n gebouw. Het gebouw heeft aan alle kanten 91 treden, bij elkaar geteld 364. Boven op zit nog 1 verdieping en dat maakt 365! Verder nog een aantal andere gebouwen en een soort 'basketbalveld'. Daar werd 1x per 3 maanden een spel gespeeld. De winnende partij kreeg de prijs. Dat was het offeren van de leider van het team! Leuke prijs!!! Ik zou steeds willen verliezen.
Na Chichen Itza belandden we in Merida, een erg leuke stad. Overal op straat spelen mensen muziek en wordt er gedanst. Veel wegen worden 's avonds afgesloten, zodat er terrasjes kunnen worden neergezet en er gedronken, gedanst en muziek gemaakt kan worden. Daar hebben we een hele dag lekker lopen struinen en genoten van de zon, de muziek en de vrolijke mensen. 's Middags kwamen we op een klein pleintje terecht. Hier was ook een bandje aan het spelen en er dansten allemaal heel oude mensen, die haast niet konden lopen maar wel nog hun heupen konden bewegen. Ze waren allemaal op hun paasbest gekleed, dus lekker mensjes zitten kijken en genieten.
De volgende plek waar we naar toe gingen was Palenque. Daar vertel ik in het volgende bericht wel over.
We hebben het heerlijk naar onze zin. We trekken veel op met een groep van 6 personen. We noemen ons al de cocktailbus, dus we hebben veel lol. De mensen zijn erg vriendelijk en ons spaans wordt met de dag beter, puur omdat ze haast geen engels spreken.
We gingen een dag ontbijten en de kaart was in het spaans. John koos maar het duurste ontbijt, want hij had veel trek. Nou, dat heeft hij geweten, want hij kreeg een grote lap vlees op een stapel nachos, met ui en derrie.
Wat ons wel opvalt is dat er veel mensen enorm dik zijn, maar dat is niet zo gek met het eten dat ze serveren. Ik ben blij als er ergens een ensalada op de kaart staat, want dan krijgen we toch nog ergens groenvoer binnen. De Amerikaanse hoeveelheden en maten hebben hier al hun intrede gedaan. Ik heb zelfs al een hamburger in de maat van een pizza gezien!
Ik zou graag een foto erbij willen voegen, maar dat gaat hier niet. Nou, tot volgende bericht dan maar.
John en Lijn
De eerste dag sliepen we in Vallodolid, een klein dorpje met weinig te doen. Het was ook meer de startplaats om van hieruit door te reizen naar Chichen Itza, een van de vindplaatsen van de Mayacultuur. Het grootste gebouw was een soort piramide. Verbazend goed in tact gebleven. Er zit veel symboliek in zo'n gebouw. Het gebouw heeft aan alle kanten 91 treden, bij elkaar geteld 364. Boven op zit nog 1 verdieping en dat maakt 365! Verder nog een aantal andere gebouwen en een soort 'basketbalveld'. Daar werd 1x per 3 maanden een spel gespeeld. De winnende partij kreeg de prijs. Dat was het offeren van de leider van het team! Leuke prijs!!! Ik zou steeds willen verliezen.
Na Chichen Itza belandden we in Merida, een erg leuke stad. Overal op straat spelen mensen muziek en wordt er gedanst. Veel wegen worden 's avonds afgesloten, zodat er terrasjes kunnen worden neergezet en er gedronken, gedanst en muziek gemaakt kan worden. Daar hebben we een hele dag lekker lopen struinen en genoten van de zon, de muziek en de vrolijke mensen. 's Middags kwamen we op een klein pleintje terecht. Hier was ook een bandje aan het spelen en er dansten allemaal heel oude mensen, die haast niet konden lopen maar wel nog hun heupen konden bewegen. Ze waren allemaal op hun paasbest gekleed, dus lekker mensjes zitten kijken en genieten.
De volgende plek waar we naar toe gingen was Palenque. Daar vertel ik in het volgende bericht wel over.
We hebben het heerlijk naar onze zin. We trekken veel op met een groep van 6 personen. We noemen ons al de cocktailbus, dus we hebben veel lol. De mensen zijn erg vriendelijk en ons spaans wordt met de dag beter, puur omdat ze haast geen engels spreken.
We gingen een dag ontbijten en de kaart was in het spaans. John koos maar het duurste ontbijt, want hij had veel trek. Nou, dat heeft hij geweten, want hij kreeg een grote lap vlees op een stapel nachos, met ui en derrie.
Wat ons wel opvalt is dat er veel mensen enorm dik zijn, maar dat is niet zo gek met het eten dat ze serveren. Ik ben blij als er ergens een ensalada op de kaart staat, want dan krijgen we toch nog ergens groenvoer binnen. De Amerikaanse hoeveelheden en maten hebben hier al hun intrede gedaan. Ik heb zelfs al een hamburger in de maat van een pizza gezien!
Ik zou graag een foto erbij willen voegen, maar dat gaat hier niet. Nou, tot volgende bericht dan maar.
John en Lijn
woensdag 19 november 2008
achtergrond info landen
Voor degenen die het leuk vinden in het kort wat info te lezen over de landen waar we naar toe gaan:
Mexico en Guatemala behoren tot de aantrekkelijkste bestemmingen in Latijns-Amerika. Het gebied kent een grote diversiteit aan landschappen en bezit een rijke cultuur. Stadjes als San Cristóbal de las Casas (in Mexico) en Antigua (in Guatemala) zijn een erfenis uit de tijd van de Spaanse overheersing. Barokke kerken, rustieke pleinen, groene parken, eeuwenoude kloosters en koloniale woningen bepalen hier het aanzicht. Het gebied waar wij doorheen reizen is overwegend arm. Met name in de bergen en de Guatemalaanse laaglandjungle wonen veel Maya-Indianen die in hun religie nog eeuwenoude goden vereren. De Maya's hebben tal van archeologische cultuurschatten achtergelaten in de bergen en jungles van Mexico, Guatemala, Honduras en Belize. Tijdens onze rondreis zullen we de mooiste tempels en piramides van hun oude cultuur zien. Prachtig is ook de contrastrijke bevolking: de Latino's in hun elegante koloniale stadjes, de kleurrijke Indianen en langs de kust de creolen. Vooral de tientallen vulkanen maken het berggebied van Guatemala spectaculair, maar ook de laaglandjungle, mangrovebossen en schilderachtige stranden van Belize en Mexico zijn een lust voor het oog.
Mexico heeft een oppervlakte van 1.972.547 km² en is daarmee meer dan vijftig keer groter dan Nederland. Het land maakte ruim drie eeuwen lang deel uit van het Spaanse koloniale rijk en is al sinds 1824 een republiek. In het noorden grenst Mexico aan de Verenigde Staten, in het zuidoosten aan Guatemala en Belize. Aan de oostkust liggen de Golf van Mexico en de Caraïbische Zee en aan de west- en zuidkust ligt de Grote Oceaan. Het gebied dat we in Mexico zullen bezoeken ligt in het zuiden (de deelstaat Chiapas) en oosten van het land (het schiereiland Yucatàn). De oostkust van Yucatàn ligt aan de Caraïbische Zee en kent schilderachtige stranden. Het vlakke Yucatàn heeft een tropisch savannelandschap tot aan het noordelijke topje, waar een droge regio is. Het noordelijke deel van Chiapas, waar Palenque ligt, bestaat uit laagland en lage heuvels en is dun bevolkt. Voor het overige deel bestaat Chiapas uit bergen en vulkanen tot aan de grens met Guatemala. Je ziet veel tropisch regenwoud, maar ook milpas ( kleine maïsvelden) en bananenplantages.
Guatemala beslaat een oppervlakte van 109.000 km² (ongeveer drie maal zo groot als Nederland) en grenst aan Mexico, Belize, Honduras en El Salvador. Bij het plaatsje Lívingston in het oosten, grenst de republiek aan de Caraïbische Zee; de zuidkust ligt aan de Grote Oceaan. Het landschap is bergachtig en vooral de tientallen (soms nog actieve) vulkanen maken het berggebied spectaculair. De provincie El Petén kent een uitgestrekte laaglandjungle, waarin de archeologische vindplaats Tikal prachtig gesitueerd ligt. In die jungle leven veel dieren: neusbeertjes, jaguars, herten, slangen, vogels, poema's en apen. De wonderschone, maar zeldzame quetzal is Guatemala's nationale vogel.
Belize, het voormalige Brits Honduras, is een flink stuk kleiner dan beide eerder beschreven landen. De oppervlakte is 22.965 km², ongeveer de helft van Nederland. Het deelt zijn grenzen met Mexico in het noorden en Guatemala in het westen (de rechtsgeldigheid van deze grenzen wordt door Guatemala betwist). Belize bestaat voor de helft uit jungle, de rest is landbouwgrond en moeras. Dertig kilometer vanaf het vasteland is 's werelds tweede grootste barrièrerif. Ons bezoek aan Belize bestaat hoofdzakelijk uit het bezoek aan Caye Caulker, een koraaleiland dat deel uitmaakt van het 290 km lange barrièrerif voor de kust. Caye Caulker is 7 km lang en 600 m breed. Mangrovestruiken bedekken veel van de kustlijn en palmbomen voorzien je van schaduw. Je kunt er duiken, snorkelen en vissen. Het koraal en de tropische vissen zijn erg mooi.
Honduras (112.492 km²) is van alle landen waar we komen het meest oostelijk gelegen land. De hoofdstad heet Tegucigalpa. Honduras grenst in het zuiden aan El Salvador en in het oosten aan Nicaragua. In het westen deelt het de grens met Guatemala. Het is nog steeds een van de minst ontwikkelde en minst geïndustrialiseerde landen van Centraal-Amerika. In dit land bezoeken we het magnifieke Maya-complex Copàn. De niet geringe overblijfselen liggen in een weelderig groen landschap, 11 km van de grens af, bij het provinciale dorp Copàn Ruinas. Je kunt ook een tabaksfabriek bezoeken in het dorp Santa Rosa de Copàn.
Mexico en Guatemala behoren tot de aantrekkelijkste bestemmingen in Latijns-Amerika. Het gebied kent een grote diversiteit aan landschappen en bezit een rijke cultuur. Stadjes als San Cristóbal de las Casas (in Mexico) en Antigua (in Guatemala) zijn een erfenis uit de tijd van de Spaanse overheersing. Barokke kerken, rustieke pleinen, groene parken, eeuwenoude kloosters en koloniale woningen bepalen hier het aanzicht. Het gebied waar wij doorheen reizen is overwegend arm. Met name in de bergen en de Guatemalaanse laaglandjungle wonen veel Maya-Indianen die in hun religie nog eeuwenoude goden vereren. De Maya's hebben tal van archeologische cultuurschatten achtergelaten in de bergen en jungles van Mexico, Guatemala, Honduras en Belize. Tijdens onze rondreis zullen we de mooiste tempels en piramides van hun oude cultuur zien. Prachtig is ook de contrastrijke bevolking: de Latino's in hun elegante koloniale stadjes, de kleurrijke Indianen en langs de kust de creolen. Vooral de tientallen vulkanen maken het berggebied van Guatemala spectaculair, maar ook de laaglandjungle, mangrovebossen en schilderachtige stranden van Belize en Mexico zijn een lust voor het oog.
Mexico heeft een oppervlakte van 1.972.547 km² en is daarmee meer dan vijftig keer groter dan Nederland. Het land maakte ruim drie eeuwen lang deel uit van het Spaanse koloniale rijk en is al sinds 1824 een republiek. In het noorden grenst Mexico aan de Verenigde Staten, in het zuidoosten aan Guatemala en Belize. Aan de oostkust liggen de Golf van Mexico en de Caraïbische Zee en aan de west- en zuidkust ligt de Grote Oceaan. Het gebied dat we in Mexico zullen bezoeken ligt in het zuiden (de deelstaat Chiapas) en oosten van het land (het schiereiland Yucatàn). De oostkust van Yucatàn ligt aan de Caraïbische Zee en kent schilderachtige stranden. Het vlakke Yucatàn heeft een tropisch savannelandschap tot aan het noordelijke topje, waar een droge regio is. Het noordelijke deel van Chiapas, waar Palenque ligt, bestaat uit laagland en lage heuvels en is dun bevolkt. Voor het overige deel bestaat Chiapas uit bergen en vulkanen tot aan de grens met Guatemala. Je ziet veel tropisch regenwoud, maar ook milpas ( kleine maïsvelden) en bananenplantages.
Guatemala beslaat een oppervlakte van 109.000 km² (ongeveer drie maal zo groot als Nederland) en grenst aan Mexico, Belize, Honduras en El Salvador. Bij het plaatsje Lívingston in het oosten, grenst de republiek aan de Caraïbische Zee; de zuidkust ligt aan de Grote Oceaan. Het landschap is bergachtig en vooral de tientallen (soms nog actieve) vulkanen maken het berggebied spectaculair. De provincie El Petén kent een uitgestrekte laaglandjungle, waarin de archeologische vindplaats Tikal prachtig gesitueerd ligt. In die jungle leven veel dieren: neusbeertjes, jaguars, herten, slangen, vogels, poema's en apen. De wonderschone, maar zeldzame quetzal is Guatemala's nationale vogel.
Belize, het voormalige Brits Honduras, is een flink stuk kleiner dan beide eerder beschreven landen. De oppervlakte is 22.965 km², ongeveer de helft van Nederland. Het deelt zijn grenzen met Mexico in het noorden en Guatemala in het westen (de rechtsgeldigheid van deze grenzen wordt door Guatemala betwist). Belize bestaat voor de helft uit jungle, de rest is landbouwgrond en moeras. Dertig kilometer vanaf het vasteland is 's werelds tweede grootste barrièrerif. Ons bezoek aan Belize bestaat hoofdzakelijk uit het bezoek aan Caye Caulker, een koraaleiland dat deel uitmaakt van het 290 km lange barrièrerif voor de kust. Caye Caulker is 7 km lang en 600 m breed. Mangrovestruiken bedekken veel van de kustlijn en palmbomen voorzien je van schaduw. Je kunt er duiken, snorkelen en vissen. Het koraal en de tropische vissen zijn erg mooi.
Honduras (112.492 km²) is van alle landen waar we komen het meest oostelijk gelegen land. De hoofdstad heet Tegucigalpa. Honduras grenst in het zuiden aan El Salvador en in het oosten aan Nicaragua. In het westen deelt het de grens met Guatemala. Het is nog steeds een van de minst ontwikkelde en minst geïndustrialiseerde landen van Centraal-Amerika. In dit land bezoeken we het magnifieke Maya-complex Copàn. De niet geringe overblijfselen liggen in een weelderig groen landschap, 11 km van de grens af, bij het provinciale dorp Copàn Ruinas. Je kunt ook een tabaksfabriek bezoeken in het dorp Santa Rosa de Copàn.
Bijna op vakantie
Op 19 december zullen John en ik heerlijk 3 weken op vakantie gaan naar Midden Amerika. Ik kan haast niet wachten tot het zover is.
We hebben best wel een heftige tijd achter de rug en het idee om in december weg te kunnen heeft me vaak op de been gehouden. Het heeft me iets gegeven om naar uit te kijken. Het is een soort cadeautje na die rotmaanden.
We zullen onze reis starten in Mexico, daarna naar Quatamala, Honduras en de laatste paar dagen lekker luieren in Belize.
Het lijkt me schitterend om door deze landen te reizen en de oude Maya-cultuur te ontdekken. Lekker wandelen door kleine dorpjes, speciale geuren om je heen, bonte kleuren van kleding om je heen, andere mensen andere gewoontes, schitterende natuur, wilde (enge!?) dieren, gewoon even een ander leven!
Via dit blog willen we iedereen mee laten genieten (nee hoor, we willen jullie niet jaloers maken) van onze voorbereidingen en belevenissen. We hopen dat je met veel plezier dit zult volgen.
Groetjes, John en Lijn
Abonneren op:
Posts (Atom)
