Vandaag oudejaarsdag en ik voel me trots. Gisteren hebben John en ik de Pacaya vulkaan beklommen. Het was loodzwaar en zo nu en dan dacht ik echt dat ik het niet zou redden, maar uiteindelijk ben ik tot boven gekomen, waar je de lava ziet stromen. Een machtig gezicht, en de klim er naar toe meer dan waard. WAUW
De reis is fantastisch. We zitten nu in Quatamala en reizen vandaag door naar Honduras naar Copan. We hebben al zoveel gedaan dat ik al niet meer precies weet wat en wanneer we hebben gedaan. We maken veel foto´s die we als we terug zijn aan iedereen zullen laten zien.
We hebben hier op marktjes gelopen tussen diverse stammen. Allemaal mooi gekleed in fel gekleurde doeken, lieve kindjes die ons allemaal koopwaar aansmeren, met snotneuzen en treurige oogjes kijken ze ons aan, en ja wie kan daar nou tegen?? Dus je raadt het al, de rugzakken barsten bijna uit hun voegen met alle souvenirs en cadeautjes.
Volgens mijn berekening zit iedereen thuis nu met een oliebol of appelflap in de hand te wachten tot het 12 uur is. Het is hier nu 14.00 uur en we liggen lekker even bij een zwembad voor een paar uurtjes voordat we weer verder gaan met de bus.
We kunnen helaas niemand bellen, want John zijn mobiel is kapot. Dus van hieruit wensen we iedereen een supergoed 2009!!
Dikke knuffel
John en Marjolijn
woensdag 31 december 2008
vrijdag 26 december 2008
Feliz Navidad
Feliz Navidad vanuit San Cristobal de la Casas!
Ondertussen zijn we al weer een week op weg en hebben we al zo veel gezien, dat het lijkt of we al weken onderweg zijn. We zitten nu in San Cristobal de la Casas, een fantastisch leuk dorpje, met veel kunstnijverheidsmarktjes met veel leuke hebbedingetjes. San Cristobal ligt op ruim 2100 m en dat merk ik wel. De eerste dag dat we hier aankwamen voelde ik me niet zo lekker, ademhalen deed zeer, maar gelukkig gaat dat steeds beter.
Ondertussen zijn we naar Palenque geweest, wederom een Mayacomplex. Deze vonden we mooier dan de eerste omdat de ligging mooier was ( deze was midden in de jungle) en de gebouwen waren beter in tact. Ook hier zie je weer zo'n piramide met daarom heen allerlei bijgebouwen. Het is erg indrukwekkend om te horen welke filosofieen er allemaal achter schuil gaan en welke ideeen er allemaal aan te grondslag liggen. Palenque bestaat waarschijnlijk uit meer dan 1453 gebouwen en ze hebben er veel nog niet gevonden en/of uitgegraven. De gebouwen die nu nog onder de jungle liggen mogen ook niet meer gerestaureerd worden. De mexicaanse regering heeft besloten dat het bos en de dieren nu belangrijker zijn, dus er mag niet meer gekapt worden. OP zich wel een goed plan, want er is al zat te zien en nu blijven er nog wat mysteries over. Na Palenque zijn we nog 2 watervallen gaan bekijken. In eerste instantie was het niet zeker of we wel konden, want het is hier nogal onrustig. Er worden op die route veel bussen overvallen door Zapatisten. Zij nemen je geld en je spullen af, en laten je dan wel verder gaan, maar toch....
In ieder geval waren de watervallen erg mooi, met name de tweede: Aqua Azul. Deze deed zijn naam eer aan, want het water was schitterend van kleur. John is nog gaan zwemmen en ik heb me bezig gehouden met de lokale kindertjes en ze kerstliedjes geleerd.
Met de kerstdagen zijn we in san cristobal, de uitvalsbasis voor een bezoek aan de tzotzilstammen. Vandaag zijn we naar 2 dorpen geweest. In het eerste dorp was toevallig een ceremonie aan de gang. De leiders van de stam worden voor 1 jaar gekozen en na dat jaar worden weer andere gekozen. Tijdens dat jaar wonen zij niet bij hun familie in de bergen maar centraal. de leider krijgt geen geld ervoor maar moet wel van alles betalen om de vele rituelen in ere te houden. Bijvoorbeeld wekelijks vuurwerk ( met echt enorme knallers). Sommige leiders verbruiken dat ene jaar hun spaargeld van 17 jaar lang. Daarna keren ze terug naar hun eigen dorp en leven dan met de hoogst mogelijke eer. In ieder geval wij waren er dus op het moment dat er gewisseld werd van leider. Van deze ceremonie mogen absoluut geen foto's worden gemaakt, want zij beweren dat de ziel dan uit hun wordt gehaald. We zagen een toerist die toch een foto maakte en die werd letterlijk aangevallen door een aantal mensen en werd gedwongen de foto's te deleten. Wel jammer, want het was wel een mooi gezicht wat er allemaal gebeurde, dat had ik graag terug willen zien.
Morgen vroeg vertrekken we naar Quatamala. We hoorden vandaag dat het nogal onrustig is in Quatamala en dat er veel leger op straat is. er komt mogelijk een staatsgreep, maar ik hoop dat ze dat nog even een dag of 10 uitstellen tot wij het land weer verlaten. Ik heb geen of we snel weer kunnen internetten, want Quatamala is een stuk minder ontwikkeld.
In ieder geval wensen we iedereen fijne feestdagen en voor iedereen een voorspoedig 2009.
John en Lijn
Ondertussen zijn we al weer een week op weg en hebben we al zo veel gezien, dat het lijkt of we al weken onderweg zijn. We zitten nu in San Cristobal de la Casas, een fantastisch leuk dorpje, met veel kunstnijverheidsmarktjes met veel leuke hebbedingetjes. San Cristobal ligt op ruim 2100 m en dat merk ik wel. De eerste dag dat we hier aankwamen voelde ik me niet zo lekker, ademhalen deed zeer, maar gelukkig gaat dat steeds beter.
Ondertussen zijn we naar Palenque geweest, wederom een Mayacomplex. Deze vonden we mooier dan de eerste omdat de ligging mooier was ( deze was midden in de jungle) en de gebouwen waren beter in tact. Ook hier zie je weer zo'n piramide met daarom heen allerlei bijgebouwen. Het is erg indrukwekkend om te horen welke filosofieen er allemaal achter schuil gaan en welke ideeen er allemaal aan te grondslag liggen. Palenque bestaat waarschijnlijk uit meer dan 1453 gebouwen en ze hebben er veel nog niet gevonden en/of uitgegraven. De gebouwen die nu nog onder de jungle liggen mogen ook niet meer gerestaureerd worden. De mexicaanse regering heeft besloten dat het bos en de dieren nu belangrijker zijn, dus er mag niet meer gekapt worden. OP zich wel een goed plan, want er is al zat te zien en nu blijven er nog wat mysteries over. Na Palenque zijn we nog 2 watervallen gaan bekijken. In eerste instantie was het niet zeker of we wel konden, want het is hier nogal onrustig. Er worden op die route veel bussen overvallen door Zapatisten. Zij nemen je geld en je spullen af, en laten je dan wel verder gaan, maar toch....
In ieder geval waren de watervallen erg mooi, met name de tweede: Aqua Azul. Deze deed zijn naam eer aan, want het water was schitterend van kleur. John is nog gaan zwemmen en ik heb me bezig gehouden met de lokale kindertjes en ze kerstliedjes geleerd.
Met de kerstdagen zijn we in san cristobal, de uitvalsbasis voor een bezoek aan de tzotzilstammen. Vandaag zijn we naar 2 dorpen geweest. In het eerste dorp was toevallig een ceremonie aan de gang. De leiders van de stam worden voor 1 jaar gekozen en na dat jaar worden weer andere gekozen. Tijdens dat jaar wonen zij niet bij hun familie in de bergen maar centraal. de leider krijgt geen geld ervoor maar moet wel van alles betalen om de vele rituelen in ere te houden. Bijvoorbeeld wekelijks vuurwerk ( met echt enorme knallers). Sommige leiders verbruiken dat ene jaar hun spaargeld van 17 jaar lang. Daarna keren ze terug naar hun eigen dorp en leven dan met de hoogst mogelijke eer. In ieder geval wij waren er dus op het moment dat er gewisseld werd van leider. Van deze ceremonie mogen absoluut geen foto's worden gemaakt, want zij beweren dat de ziel dan uit hun wordt gehaald. We zagen een toerist die toch een foto maakte en die werd letterlijk aangevallen door een aantal mensen en werd gedwongen de foto's te deleten. Wel jammer, want het was wel een mooi gezicht wat er allemaal gebeurde, dat had ik graag terug willen zien.
Morgen vroeg vertrekken we naar Quatamala. We hoorden vandaag dat het nogal onrustig is in Quatamala en dat er veel leger op straat is. er komt mogelijk een staatsgreep, maar ik hoop dat ze dat nog even een dag of 10 uitstellen tot wij het land weer verlaten. Ik heb geen of we snel weer kunnen internetten, want Quatamala is een stuk minder ontwikkeld.
In ieder geval wensen we iedereen fijne feestdagen en voor iedereen een voorspoedig 2009.
John en Lijn
De eerste dagen
Hier ons eerste bericht vanuit Mexico. De reis verliep voorspoedig. Het wachten in Atlanta was wel wat saai, was erg weinig te doen. We hadden ons wel wat meer voorgesteld van een luchthaven in Amerika.
De eerste dag sliepen we in Vallodolid, een klein dorpje met weinig te doen. Het was ook meer de startplaats om van hieruit door te reizen naar Chichen Itza, een van de vindplaatsen van de Mayacultuur. Het grootste gebouw was een soort piramide. Verbazend goed in tact gebleven. Er zit veel symboliek in zo'n gebouw. Het gebouw heeft aan alle kanten 91 treden, bij elkaar geteld 364. Boven op zit nog 1 verdieping en dat maakt 365! Verder nog een aantal andere gebouwen en een soort 'basketbalveld'. Daar werd 1x per 3 maanden een spel gespeeld. De winnende partij kreeg de prijs. Dat was het offeren van de leider van het team! Leuke prijs!!! Ik zou steeds willen verliezen.
Na Chichen Itza belandden we in Merida, een erg leuke stad. Overal op straat spelen mensen muziek en wordt er gedanst. Veel wegen worden 's avonds afgesloten, zodat er terrasjes kunnen worden neergezet en er gedronken, gedanst en muziek gemaakt kan worden. Daar hebben we een hele dag lekker lopen struinen en genoten van de zon, de muziek en de vrolijke mensen. 's Middags kwamen we op een klein pleintje terecht. Hier was ook een bandje aan het spelen en er dansten allemaal heel oude mensen, die haast niet konden lopen maar wel nog hun heupen konden bewegen. Ze waren allemaal op hun paasbest gekleed, dus lekker mensjes zitten kijken en genieten.
De volgende plek waar we naar toe gingen was Palenque. Daar vertel ik in het volgende bericht wel over.
We hebben het heerlijk naar onze zin. We trekken veel op met een groep van 6 personen. We noemen ons al de cocktailbus, dus we hebben veel lol. De mensen zijn erg vriendelijk en ons spaans wordt met de dag beter, puur omdat ze haast geen engels spreken.
We gingen een dag ontbijten en de kaart was in het spaans. John koos maar het duurste ontbijt, want hij had veel trek. Nou, dat heeft hij geweten, want hij kreeg een grote lap vlees op een stapel nachos, met ui en derrie.
Wat ons wel opvalt is dat er veel mensen enorm dik zijn, maar dat is niet zo gek met het eten dat ze serveren. Ik ben blij als er ergens een ensalada op de kaart staat, want dan krijgen we toch nog ergens groenvoer binnen. De Amerikaanse hoeveelheden en maten hebben hier al hun intrede gedaan. Ik heb zelfs al een hamburger in de maat van een pizza gezien!
Ik zou graag een foto erbij willen voegen, maar dat gaat hier niet. Nou, tot volgende bericht dan maar.
John en Lijn
De eerste dag sliepen we in Vallodolid, een klein dorpje met weinig te doen. Het was ook meer de startplaats om van hieruit door te reizen naar Chichen Itza, een van de vindplaatsen van de Mayacultuur. Het grootste gebouw was een soort piramide. Verbazend goed in tact gebleven. Er zit veel symboliek in zo'n gebouw. Het gebouw heeft aan alle kanten 91 treden, bij elkaar geteld 364. Boven op zit nog 1 verdieping en dat maakt 365! Verder nog een aantal andere gebouwen en een soort 'basketbalveld'. Daar werd 1x per 3 maanden een spel gespeeld. De winnende partij kreeg de prijs. Dat was het offeren van de leider van het team! Leuke prijs!!! Ik zou steeds willen verliezen.
Na Chichen Itza belandden we in Merida, een erg leuke stad. Overal op straat spelen mensen muziek en wordt er gedanst. Veel wegen worden 's avonds afgesloten, zodat er terrasjes kunnen worden neergezet en er gedronken, gedanst en muziek gemaakt kan worden. Daar hebben we een hele dag lekker lopen struinen en genoten van de zon, de muziek en de vrolijke mensen. 's Middags kwamen we op een klein pleintje terecht. Hier was ook een bandje aan het spelen en er dansten allemaal heel oude mensen, die haast niet konden lopen maar wel nog hun heupen konden bewegen. Ze waren allemaal op hun paasbest gekleed, dus lekker mensjes zitten kijken en genieten.
De volgende plek waar we naar toe gingen was Palenque. Daar vertel ik in het volgende bericht wel over.
We hebben het heerlijk naar onze zin. We trekken veel op met een groep van 6 personen. We noemen ons al de cocktailbus, dus we hebben veel lol. De mensen zijn erg vriendelijk en ons spaans wordt met de dag beter, puur omdat ze haast geen engels spreken.
We gingen een dag ontbijten en de kaart was in het spaans. John koos maar het duurste ontbijt, want hij had veel trek. Nou, dat heeft hij geweten, want hij kreeg een grote lap vlees op een stapel nachos, met ui en derrie.
Wat ons wel opvalt is dat er veel mensen enorm dik zijn, maar dat is niet zo gek met het eten dat ze serveren. Ik ben blij als er ergens een ensalada op de kaart staat, want dan krijgen we toch nog ergens groenvoer binnen. De Amerikaanse hoeveelheden en maten hebben hier al hun intrede gedaan. Ik heb zelfs al een hamburger in de maat van een pizza gezien!
Ik zou graag een foto erbij willen voegen, maar dat gaat hier niet. Nou, tot volgende bericht dan maar.
John en Lijn
Abonneren op:
Posts (Atom)
